| Lao style |
| zondag 15 februari 2009 11:44 |
Vrijdagmiddag dus verder met de wandeling. Eerst langs het Nationale museum, dat eigenlijk weinig meer is dan het voormalig paleis. In 1975 is de monarchie afgeschaft in Laos. Ook is er nog de belangrijkste Boeddha van Laos te zien: de Pra Bang, waar Louang Prabang zijn naam vandaan heeft. Na het, overigens wel mooie paleis, lopen we door over de toeristenstraat van Louang Prabang en komen nog langs wat minder belangrijke tempels. Bij een daarvan zijn wat monniken aan het drummen. Leuk om te zien. We lopen verder en op een gegeven ogenblik moeten we met de bocht mee lopen. Barry ziet echter nog een pilaar staan, ter ere van het 11 jarig jubileum van de samenwerking tussen Laos en Frankrijk in het kader van de World Heritage sites. Als we daar staan horen we wat gejoel en als we die richting op lopen zien we in een zijrivier van de Mekong jongeren (ook jonge monniken) zich vermaken in het water, onder meer door te tuben, wat we later in Vang Vieng waarschijnlijk nog wel zullen gaan doen. Vervolgens lopen we weer verder, we gaan langs de belangrijkste tempel van de stad, de Wat Xiang Thong. Duidelijker ouder dan de meeste andere in de stad en erg mooi. Ook de andere gebouwen op het terrein zijn de moeite waard. Vervolgens lopen we langs de Mekong en duiken op een gegeven ogenblik dieper het stadje in. We komen nog langs een aantal minder belangrijke tempels en hebben het dan wel gehad voor vandaag. We lopen nog wat door kleine straatjes richting ons guesthouse. 's Avonds eten we langs de Mekong een typisch Lao gerecht: O-laam. Het smaakt duidelijk anders dan wat we tot nu toe hebben gegegeten, maar wel lekker. Lekker fris vooral. Als we vervolgens proberen te achterhalen wat het Lao is voor dat het lekker is, blijkt dat lastig. Het is iets als Ah-hahn nie se-ep. Uiteindelijk hebben ze door wat we bedoelen en lopen ze met een lach op het gezicht weg. Ondanks het begin (water en stroom vielen uit), vrijdag de 13e toch makkelijk overleefd.Zaterdagochtend, valentijnsdag. Niet heel veel op de planning, dus we blijven wat langer liggen. En da's geen slecht plan, want het is best fris deze ochtend. Na het ontbijt, als het al wel weer lekker is, lopen we naar de Wat Mai. Vrijdagochtend waren we er al achtergekomen dat we die de avond ervoor hadden gemist. Die nachtmarkt is ook zo groot. Vervolgens via nog een andere tempel op naar de top van de Phou Si, een heuvel midden in de stad met daarop de That Chomsi. Die kun je van grote afstand zien en vooral 's avonds een mooi gezicht. Onderweg nog een tempel met mooie muurschilderingen en dan de ruim 300 treden omhoog bij 35 graden of zo. Eenmaal boven een prachtig uitzicht over Louang Prabang. We lopen via de andere kant naar beneden en drinken weer wat shakes bij L'etranger. Daarna weer op naar de Mekong om daar te eten. Machtig uitzicht over de rivier ook weer. 's Middags doen we niet zo heel veel. Ansichtkaartjes kopen, internetten, vervoer voor maandag naar Phonsavan geregeld. 's Avonds lopen we eerst over de nachtmarkt, waar Marianne leuke sloffen koopt, voor we wat gaan eten. We zijn al redelijk vroeg terug bij het guesthouse. Vandaag ook niet zoveel op de planning staan, af en toe moet er ook rustig aan gedaan worden en na Ko Pha Ngan hebben we niet echt meer een echt rustige dag gehad. Laos leek ons wel een geschikt land daarvoor, lekker Lao style rustig aan doen. Het opvallendste hier. Er zijn nog niet heel veel westere invloeden hier. Nog geen Mac gezien, geen Starbucks en geen 7-11. Ook maar weinig pinautomaten hier. Daarbij optellend dat je maximaal 700.000 kip mag pinnen (nog geen 65 euro) is aan geld komen hier nog niet zo makkelijk. Er is geen muntgeld, alleen briefjes van 500 kip (4,5 cent) tot 50.000 kip (4,5 euro). Vanmiddag allicht nog langs een klein dorpje aan de overkant van de Mekong en dan morgenvroeg naar Phonsavan, waar we de Plain of Jars gaan bekijken. Of daar internet en pinautomaten zijn merken jullie de volgende keer weer, dan hopen we ook weer wat foto's te plaatsen. |

Vrijdagmiddag dus verder met de wandeling. Eerst langs het Nationale museum, dat eigenlijk weinig meer is dan het voormalig paleis. In 1975 is de monarchie afgeschaft in Laos. Ook is er nog de belangrijkste Boeddha van Laos te zien: de Pra Bang, waar Louang Prabang zijn naam vandaan heeft. Na het, overigens wel mooie paleis, lopen we door over de toeristenstraat van Louang Prabang en komen nog langs wat minder belangrijke tempels. Bij een daarvan zijn wat monniken aan het drummen. Leuk om te zien. We lopen verder en op een gegeven ogenblik moeten we met de bocht mee lopen. Barry ziet echter nog een pilaar staan, ter ere van het 11 jarig jubileum van de samenwerking tussen Laos en Frankrijk in het kader van de World Heritage sites. Als we daar staan horen we wat gejoel en als we die richting op lopen zien we in een zijrivier van de Mekong jongeren (ook jonge monniken) zich vermaken in het water, onder meer door te tuben, wat we later in Vang Vieng waarschijnlijk nog wel zullen gaan doen.
Vervolgens lopen we weer verder, we gaan langs de belangrijkste tempel van de stad, de Wat Xiang Thong. Duidelijker ouder dan de meeste andere in de stad en erg mooi. Ook de andere gebouwen op het terrein zijn de moeite waard. Vervolgens lopen we langs de Mekong en duiken op een gegeven ogenblik dieper het stadje in. We komen nog langs een aantal minder belangrijke tempels en hebben het dan wel gehad voor vandaag. We lopen nog wat door kleine straatjes richting ons guesthouse. 's Avonds eten we langs de Mekong een typisch Lao gerecht: O-laam. Het smaakt duidelijk anders dan wat we tot nu toe hebben gegegeten, maar wel lekker. Lekker fris vooral. Als we vervolgens proberen te achterhalen wat het Lao is voor dat het lekker is, blijkt dat lastig. Het is iets als Ah-hahn nie se-ep. Uiteindelijk hebben ze door wat we bedoelen en lopen ze met een lach op het gezicht weg. Ondanks het begin (water en stroom vielen uit), vrijdag de 13e toch makkelijk overleefd.