Sri Lanka

Sri Lanka

Sri Lanka 6 t/m 28 september 2003

Parel van het Oosten, Tuin van Boeddha en volgens Marco Polo 'het mooiste eiland van deze orde van grootte ter wereld'. Slechts enkele namen voor Sri Lanka, de druppel onder India. Een eiland ter grootte van de Benelux, dat alles in zich heeft om iedere vakantieganger een onvergetelijke vakantie te bezorgen. In januari 2003 begon het jaarlijkse 'waar gaan we heen op vakantie?'. Al enige tijd hadden we de gidsen van Baobab, Djoser en andere avontuurlijke reisorganisaties in huis en al vele malen doorgebladerd. Nog even was daar de twijfel over een appartementje in Griekenland, maar uiteindelijk de knoop doorgehakt om dan toch maar te beginnen aan onze lijst van nog te bezoeken landen.

Sri Lanka stond hier eigenlijk niet op, maar ons oog viel op dit zeer gevarieerde land en langzamerhand werden we steeds enthousiaster. Sri Lanka heeft een rijke geschiedenis, veel natuur, safarimogelijkheden en prachtige stranden om lekker uit te rusten aan het eind van de reis. Bij verschillende reisorganisaties hebben we meer informatie opgevraagd via internet en na het vergelijken van de verschillende reizen kwamen we uit bij Summum. Deze reis was één van de goedkoopsten, bezocht alle plaatsen waar we heen wilden en sprak ons het meest aan.

Naar Sri Lanka

Om 4.30 uur staan we op. Een half uurtje later worden we gebeld dat de taxi klaar staat om ons naar Schiphol te brengen, waar we een kwartiertje later zijn. We worden afgezet bij onze vertrekhal. Iemand van Summum overhandigt ons de tickets en we willen hierna gaan inchecken. Er is een probleem met de computers van Gulf Air. De drie vluchten worden nu apart ingeboekt en hierdoor zitten we niet naast elkaar op de Gulf Air vluchten. Dit zullen we echter in Londen kunnen regelen. We lopen nog even langs wat winkels en gaan dan naar de gate. Hier komt langzamerhand iedereen van onze groep, bestaand uit slechts 6 mannen en wel 15 vrouwen, aan. De vlucht van Amsterdam naar Londen verloopt snel en op Heathrow aangekomen gaan we met een aantal anderen naar de balie van Gulf Air om er voor te zorgen dat we naast elkaar kunnen zitten. Hier blijken de computers op Heathrow out of order te zijn en er kan dus niks voor ons worden geregeld. We lopen dus nog maar even rond en kletsen wat met onze medereizigers en na 2 uur gaan we naar de gate om in te checken. Hier moeten we heel lang wachten en in de rij komen we er achter dat 6 mensen de reis hebben gewonnen bij een prijsvraag in de Libelle! Eindelijk vertrekken we vanuit Londen naar Abu Dhabi. Een lange vlucht, maar we kunnen onderweg films kijken en we worden door de vriendelijke stewardessen van Gulf Air volgestopt met eten en drinken. Iets te laat komen we aan in Abu Dhabi. Het vliegveld van Abu Dhabi is heel erg mooi en er lopen veel mensen rond in, voor ons, aparte gewaden. Compleet in het wit (oliesjeik-achtig) of met felgekleurde tulbanden, we kijken onze ogen uit! Dan checken we in voor de laatste vlucht, naar Colombo! Vanaf de gate worden we met een bus naar het vliegtuig gebracht. We lopen ongeveer 5 meter van de gate naar de bus en worden bijna omver geworpen door de hitte! Het is 23.30 lokale tijd en het is echt snikheet! Maar ook de laatste vlucht verloopt voorspoedig.

Negombo

Omstreeks half zeven lokale tijd vliegen we boven Sri Lanka en het eerste wat ons opvalt is dat het zo groen is! Van boven is Sri Lanka heel groen, veel bomen en zeker geen kale, dorre bedoening. Bij de douane krijgen we een stempel en als iedereen zijn of haar bagage heeft, gaan we naar het halletje waar je geld kan wisselen. We besluiten om hier al een groot bedrag te wisselen zodat we de eerste dagen vooruit kunnen. 

Dan ontmoeten we Peter, onze reisleider. Hij neemt ons mee naar buiten, waar na even wachten naast een militaire controlepost twee busjes aan komen rijden. Onderweg naar het hotel in Negombo vertelt Peter wat algemene dingen over de reis en over Sri Lanka. We kijken veel naar buiten. Naar de chaos op de weg, de mensen, de dieren op de weg en de gebouwen. Na zo’n 20 minuten arriveren we bij het Sunflower Beach hotel, waar we 1 nachtje zullen overnachten. 

Hoewel we best moe zijn, besluiten we om eerst Negombo te gaan verkennen, daarna even te slapen en dan nog even te gaan zwemmen. We zien op het kaartje dat het ongeveer 4 km is naar het oude gedeelte van Negombo en besluiten om te gaan lopen. Maar na een kilometer valt het toch wel tegen door het warme weer en besluiten we om toch maar een tuk-tuk te nemen. We zeggen de jongen dat we naar het Nederlandse fort willen. Onderweg leidt hij ons langs een hindoetempel en vertelt wat over het hindoeïsme. Als hij ons bij het Fort afzet, biedt hij aan om een volledige rondrit door Negombo te geven. Na enige tijd begrijpt hij dat we echt zelf verder willen lopen vanaf het fort en we vragen hem de prijs voor het ritje. Na lang aarzelen en moeilijk kijken vraagt hij 100 rupee, ongeveer 1 euro. We geven hem ook nog fooi, maar beseffen dat we ook met veel minder af hadden gekund. 

Het Nederlandse Fort valt een beetje tegen en we besluiten om langs het water verder te lopen. We lopen langs wat huisjes, in Nederland zouden we onze fietsen er nog niet in zetten, waar de kippen los rondlopen. We zien allemaal vissen die liggen te drogen op juten zakken in de open lucht. We lopen verder door Negombo en komen uit bij de markt. Als we de markt oplopen wordt er van alle kanten naar ons geroepen. We kijken onze ogen uit: zoveel groente en fruit, zoveel kleuren. Ook de vis, zoals we die we eerder te drogen zagen liggen, ligt hier op de grond uitgestald. We zijn de enige buitenlanders op de markt en we worden door een jongen aangesproken die ons vertelt dat hij bij ons in het hotel werkt. Aangezien we hier al eens iets over hadden gelezen, geloven we de jongen niet. 

Op de weg terug komen we wat anderen tegen die eerst hebben geslapen en nu naar Negombo gaan. We wijzen ze de markt en nemen een tuk-tuk terug naar het hotel. Van half 12 tot half 3 slapen we. Daarna even lekker zwemmen en een stukje wandelen over het strand. 

Om 19.00 verzamelen we om te gaan eten in een Sri Lankaans restaurant. Peter heeft met de eigenaar geregeld dat we vooraf linzensoep krijgen, hierna komen er verschillende curries op tafel en papadam. Als toetje krijgen we vruchten met ijs. Na het eten gaan we met z’n allen bij elkaar zitten en praten even over de reis en over Sri Lanka zelf. Ook valt ons hier op dat er niemand van de groep rookt! Bij het hotel drinken we nog wat met Freek, Debby, Linda en Petra en we gaan rond 23.15 naar onze kamer om nog even de tassen in te pakken en rond 12 uur gaan we slapen.

Naar Anuradhapura

Wekker vergeten te zetten en daarom moeten we ons haasten om op tijd klaar te staan. Eerste stop: een kraampje langs de weg, waar we allemaal een kokosnoot leeg drinken. De man heeft geen rietjes maar stuurt er iemand op uit op een brommertje en enkele minuten later drinken we kokosmelk met een rietje. Maar… waar laat je die kokosnoot nou en dat rietje als de melk op is. Geen prullenbak, dus gewoon op de grond gooien. Het is voor ons raar, maar het went. We rijden naar Chilaw, een klein vissersplaatsje waar een vismarkt is. Hier lopen we rond tussen de vissenkoppen en ingewanden en worden achtervolgd door een man die ons ongevraagd een rondleiding geeft. We stoppen nog even in Puttalam om thee te drinken. 

Om 14.30 komen we aan in ons hotel in Anuradhapura met een tuin met uitzicht op Nuwara Wewa, de grootste watertank in de buurt (1200 hectare), waar we snel inchecken (mooie kamers). Om 16.00 uur vertrekken we naar Mihintale. Hier zien we voor het eerst apen en moeten we voor het eerst onze schoenen uit doen, petjes af doen en benen en schouders bedekken. Hier bekijken we een dagoba, een groot boeddhabeeld en beklimmen een rots om van het uitzicht te genieten. We hebben onze schoenen afgegeven bij de ingang en ze zijn voor enkele rupees ‘bewaakt’! 

Rond 18.30 gaan we weer terug naar het hotel en hier gaan we eerst nog even genieten van het heerlijke zwembad! Het is al donker als we er in liggen en boven ons vliegen de vleermuizen rondjes. Na het zwemmen gaan we eten. De meeste mensen eten ‘Westers’, een enkeling maakt gebruik van het rice and curry buffet. Rond 10 uur gaan we buiten zitten en drinken nog wat tot een uur of 12. Dan snel slapen want morgen gaan we weer een hele dag op pad.

Anuradhapura

Om 7.45 staan we op, ontbijten en rond 9.00 staan we klaar om met de bus naar het complex van Anuradhapura te rijden. We kopen hier een Cultural Triangle Ticket voor ongeveer €30, waarmee we verschillende plekken in Sri Lanka kunnen bezoeken. We gaan met de bus terug naar het hotel, om onze fietsen op te halen. De fietsen zijn niet allemaal in even goede staat, maar je kan er op fietsen. In colonne gaan we weer dezelfde weg terug naar het complex. We rijden dwars door Anuradhapura en een groep van 15 grote, blanke mensen op fietsen is voor de meeste Sri Lankezen wel een apart gezicht. Ook het feit dat het verkeer hier links rijdt leidde enkele keren tot verwarring! 

We zetten onze fietsen bij de ingang en lopen naar de Jetavanarama Dagoba. Deze is enorm en er wordt aan gewerkt door honderden Sri Lankezen. Ze klimmen via ijzeren buizen naar boven met stenen en cement. Met Amber en Tessy lopen we verder en komen langs wat vage ruïnes. We raken de weg een beetje kwijt en belandden uiteindelijk zelfs in iemands achtertuin! We gaan de fietsen halen, maar ook op de fiets is het erg moeilijk om de bezienswaardigheden te vinden. Uiteindelijk vinden we Ruvanvelisaya dagoba, die omringd is door vele stenen olifanten. Heel mooi om te zien. Hier komen we Frieke nog tegen en die verteld ons hoe we nog bij enkele andere tempels komen. We hebben het ondertussen erg warm en besluiten niet meer helemaal naar de andere kant van het complex te fietsen. Wel willen we nog langs de bodhi boom, maar hier komen we niet zo een twee drie bij, we worden zelfs ergens weggestuurd door de politie en we besluiten om terug te gaan naar het hotel om verkoeling te zoeken in het hotel. 

Als we aan het zwembad liggen bestellen we wat fruit and fruitjuices, die erg lekker zijn! Ook maken we een rondje door de tuin om alle bomen die er staan eens goed te bekijken. Langzamerhand druppelt de rest van de groep het hotel binnen en rond een uur of 5 volleyballen we met een groot gedeelte van de groep. Het gaat nog niet zo heel erg goed, maar we hebben de rest van de vakantie nog om te oefenen! 

Rond 18.00 uur gaan we met ongeveer 15 mensen naar een lokaal restaurantje in Anuradhapura. We belanden in een eetschuur met 1 tl-lamp aan het plafond en plastic folie over de borden (idee: hoef je ook niet af te wassen!) Er is een buffet voor 80 rupee (ja, ongeveer 80 eurocent). We scheppen op, pakken een flesje cola uit de koelkast en beginnen te eten. Het eten is heel erg heet en je proeft eigenlijk niets. Veel mensen rennen nog een keer naar de koelkast om drinken te halen en proberen de brand te blussen. Na een half uurtje staan we weer buiten, 300 rupee per persoon lichter en een verbrande tong rijker. 

Met z’n 7-en lopen we nog even het centrum in om te kijken of er een internetcafé open is. Het is nog aardig druk op straat, er zijn voornamelijk mannen. De enkele vrouwen die we zien, werken als verkoopster. Het internetcafé is dicht en we lopen dus weer terug naar het hotel waar we nog wat drinken en vroeg naar onze kamer gaan, rond 22.15, zodat we eindelijk eens ons reisverslag bij kunnen werken. De dagen zijn erg vol, nauwelijks met verplichte dingen, maar door alle leuke dingen die worden aangeboden en na het eten blijf je meestal even zitten bij de bar om wat te drinken. Voor je het weet is het tijd om te gaan slapen, want de volgende dag moet je weer vroeg op om weer allemaal leuke dingen te gaan doen.
Lees verder

Sri Lanka

Naar Giritale

Om 7.45 uur zitten we aan het ontbijt, hierna pakken we onze spullen weer in om te vertrekken naar Giritale, een plaatsje vlakbij Polonnaruwa. Onderweg stoppen we bij een bij een meer, waar we ons verbazen over de vele manieren waarop de Sri Lankezen het water gebruiken. Mensen wassen hun kleren, wassen zichzelf en vissen in het zelfde water. 

We rijden door naar Aukana waar een boeddhabeeld te bewonderen is van 12m hoog. We vervolgen onze weg en eten vlak voordat we in Giritale aankomen bij een restaurantje. Er is een lopend buffet en het is deze keer gelukkig niet zo heet als gisteravond! Iedereen vind het lekker. Daarna is het nog ongeveer 10 minuten rijden naar het Giritale Hotel. Dit hotel ligt vrij hoog en daardoor kijk je van het terras, het restaurant en het zwembad uit op de Giritale Tank. 

Peter vertelt dat hij ’s middags wil gaan olifant rijden. We besluiten om niet mee te gaan maar naar Polonnaruwa te gaan om te internetten. Enkele minuten later komt Peter echter langs met de mededeling dat het olifant rijden vandaag niet doorgaat en dat we kunnen gaan varen met traditionele Sri Lankaanse bootjes. Dit klinkt toch wel erg verleidelijk en zo komt het dat we op dag 5 nog steeds niet een mailtje naar huis hebben gestuurd! Het varen is heel erg leuk, we mogen zelf mee roeien en op de terugweg maken de Sri Lankanen hier gebruik van door zich te laten varen en lachen ons uit omdat we zo gek zijn om zelf te gaan roeien! Terug bij het hotel gaan we nog even zwemmen en genieten van het uitzicht over het meer. ’s Avonds eten we bij het hotel en drinken nog wat op het terras. Om 23.30 gaan we naar onze kamer en werken het reisverslag nog even bij.

Polonnaruwa (oude stad)

Als we gaan ontbijten rond 8 uur worden de voorbereidingen getroffen voor een bruiloft. Een Sri Lankaans stel gaat hier trouwen en we zien het altaar, de bruidstaarten en andere kleurige lekkernijen en de bruid, bruidegom en de gasten in de mooiste kleren. 

Om 9.00 uur vertrekken we echter naar het Rest House in Polonnaruwa, waar we fietsen krijgen. We fietsen naar het gebied waar alle bezienswaardigheden zijn. Met ons Cultural Triangle Ticket komen we ook hier naar binnen en als eerst bekijken we de overblijfselen van het koninklijk bad en het koninklijk paleis. Hierna fietsen we verder langs enkele tempels waar de heilige tand (van Boeddha) ooit heeft gelegen en dan door naar Rankot Vihara en het bekende Gal Vihara. We fietsen door naar het uiteinde van het complex naar het lotusbad en komen al laatste bij het Tivanka Image House. 

Terug bij het Rest House kijken we uit over de Parakrama Samudra tank onder het genot van een hapje en een drankje. Aangezien er nog meer mensen willen eten besluiten we nog even naar het museum te lopen, voordat we weer terug gaan richting het hotel. In het museum is een maquette van het koninklijk paleis te zien. Hierdoor krijg je een goed beeld van hoe het er vroeger uit heeft gezien. Onderweg naar het hotel stoppen we nog even bij een houtbewerkingsbedrijf. Hier krijgen we een uitleg over verschillende soorten hout en we kijken even mee hoe er uit een blok hout een olifant tevoorschijn komt. Natuurlijk moeten we ook even in de zeer grote winkel kijken. 

Als we bij het hotel aankomen gaan we nog even zwemmen en ’s avonds weer het gebruikelijke eten en daarna nog wat drinken.

Polonnaruwa (nieuwe stad)

Na het ontbijt gaan we met Tessy, Amber, Linda en Petra naar Polonnaruwa om te pinnen en om een rondje over de markt te maken. We lopen de steile weg naar beneden en wachten bij de weg op de bestelde tuk-tuks. Het duurt nogal lang en af en toe komen er wel tuk-tuks voorbij, maar deze zijn al bezet. Na enige tijd komt er een lege tuk-tuk en we stappen met Amber in en de chauffeur stuurt zo gauw hij een andere tuk-tuk ziet deze naar de rest. Onze tuktuk moet nog even tanken en onderweg knalt de singaleze muziek uit de megaboxen die net achterin de tuk-tuk passen. We stoppen nog langs de weg, waar een jongetje bij een varaan staat. Als de jongen het beest wat vlees aan een stok voorhoudt wordt hij ook nog actief en kunnen we foto’s maken. 

We hebben met de chauffeur een bedrag afgesproken van 500 rupee. Das niet veel voor 30 minuten met z’n drie-en in de tuk-tuk denken we. Onderweg zegt de chauffeur al iets over heen en terug maar we denken dat we hem verkeerd begrijpen. Heen en terug voor 5 euro, das wel heel erg weinig! Even later komt de tuk-tuk met de anderen voorbij scheuren. Dit laat onze chauffeur niet op zich zitten en haalt hen weer in. Bij de bank pinnen we bijna allemaal, gezamenlijk ruim 2 jaarsalarissen van de gemiddelde singalees en dat is voor ons het geld om leuke dingen van te doen op vakantie! Niet te lang over na denken en geld snel weg stoppen. Niet uit angst voor diefstal, maar meer om de mensen daar niet de ogen uit te steken. Onze tuk-tuk chauffeurs wachten voor de bank en rijden ons terug naar de markt. We spreken af dat we om 13.00 terug zijn, zodat ze in de tussentijd nog andere ritjes kunnen doen. De chauffeurs lopen echter gewoon achter ons aan op de markt en dat is uiteindelijk ook wel zo gezellig. We hebben 2 jarigen tijdens de reis en we gaan cadeautjes kopen. 

Petra laat zich op de markt zien als een keiharde onderhandelaar, speelt grote verbazing bij het horen van de ‘belachelijk’ hoge prijzen en pingelt overal een aantal rupees af. We krijgen dorst van het inkopen doen en gaan ergens wat te drinken halen, met moeite krijgen we het voor elkaar dat de chauffeurs een drankje meedrinken. Pas na 5 keer vragen wat ze willen drinken geven ze antwoord en dan moet je het flesje nog bijna in de handen drukken voordat ze gaan drinken. De chauffeurs vinden ons maar gekke toeristen en lachen zich dood en vertellen alle mensen op de markt, die ze ook allemaal lijken te kennen, hoe gek we zijn en deze lachen vervolgens vrolijk mee. 

Uiteindelijk hebben we alle cadeautjes bij elkaar en we gaan nog even naar het internetcafe. Om de beurt mailen we en de eigenaar vertelt ons vol trots dat het zijn internetzaak in de Lonely Planet staat. Op de terugweg stoppen de chauffeurs nog bij een berg rijstafval om te laten zien hoe de rijst wordt geoogst. Terug bij het hotel vragen de jongens na veel gestechel gezamenlijk 900 rupee! Ongeveer 9 euro dus voor 6 personen een half uur heen rijden, 2 a 3 uur meelopen in Polonnaruwa en weer een half uur terug rijden. We vinden dit wel heel erg weinig en we besluiten er 1500 rupee van te maken. De jongens zullen de rest van de middag wel vrij zijn geweest. 

’s Middags blijven we bij het zwembad liggen, lezen en puzzelen wat terwijl een gedeelte van de groep olifant gaat rijden. Wij hopen dat later nog wel eens te doen. ’s Avonds is er een barbecue en eten we aan een lange tafel bij het zwembad. We maken het deze avond niet te laat omdat we morgen een lange dag voor de boeg hebben.

Sigiriya & Dambulla

Barry slaapt slecht deze nacht, hij voelt zich niet zo lekker en moet er ’s nachts enkele keren uit. Om 6 uur staan we op, omdat we om 7.30 uur vertrekken. Een lange reisdag wacht ons. Er zijn meer mensen die zich niet zo lekker voelen, waarschijnlijk was niet alles van de barbecue even gaar. 

Onze eerste stop is in Sigiriya. Hier beklimmen we de rots waar halverwege fresco’s te zien zijn, voornamelijk van (ontblote) vrouwen. Bovenop de rots vind je de overblijfselen van het koninklijk paleis. Er is niet te veel meer van over, maar er is wel een schitterend uitzicht. We zien het meer bij het hotel in Giritale, de boeddha bij Dambulla en Kandy. Wanneer we terug lopen naar beneden, begint het heel hard te waaien en we moeten ons goed vasthouden. Onder aan de rots zien we een soort centrumpje met een winkeltje met drinken. Er lopen ook vele verkopers. We gaan er van uit dat dit het Rest House is, waar we Peter weer zullen treffen. Later blijkt echter dat het Rest House nog een stuk verder is, bij de parkeerplek. Peter en onze buschauffeurs Sura en Nimar staan hier op ons te wachten. 

We rijden door naar Dambulla, waar we weer een flinke klim moeten maken voor we in 5 verschillende grotten de vele boeddha’s, muur- en plafondschilderingen kunnen bekijken. Er mogen net weer foto's worden gemaakt, nadat een tijdje niet heeft gemogen, nadat een Duitse vrouw zich op de foto liet nemen al liggend op een boeddha. Niet iedereen is mee naar boven gegaan: ze zijn boeddha-moe en iedereen is ook wel opgelucht als Peter vertelt dat het cultuurgedeelte er nu een beetje op zit. Vanaf nu krijgen we meer te zien van de natuur. Iedereen verheugt zich vooral op de theeplantages. 

Als we weer verder rijden, valt in de bus bijna iedereen in slaap en we worden weer wakker bij een hutje waar een echtpaar ons vertelt wat ze allemaal doen met een kokospalm. Ze laten ons van alles zien en proeven en we zijn diep onder de indruk van de handigheid van deze mensen. Je moet er maar op komen om de bladeren te vlechten en als dak te gebruiken of om van de haartjes van de kokosnoot een touw te draaien! 

Een paar minuten rijden en we zijn bij de volgende stop: een botanische tuin, waar we een rondleiding krijgen en uitleg over alle kruiden. Ook krijgen we van alles te proeven en uiteindelijk zelfs een gratis massage (hoewel we de masseurs wel een aardige fooi geven). Ook hier is weer een winkeltje waar we chocoladethee met vanille extract kopen. 

In het donker rijden we Kandy binnen, één van de grootste steden van Sri Lanka met 120.000 inwoners. Ons behoorlijk luxe hotel ligt op een berg en een smalle steile weg leidt er naar toe. Barry voelt zich nog steeds niet erg lekker en Marianne gaat naar het restaurant om wat eten te halen voor ons 2-en, zodat we op de kamer kunnen eten. Ze legt de situatie uit aan de obers en als ze de borden heeft volgeschept kan ze ze afgeven bij de ober. Enkele minuten later worden de borden, netjes afgedekt met folie, op de kamer bezorgd. Marianne eet wat en Barry probeert ook wat te eten. We lezen nog even door de Lonely Planet of we kunnen vinden wat Barry heeft, maar we vinden geen passende beschrijving. Angst voor malaria is er wel enigszins, maar alle informatie geeft aan dat je pas na 2 a 3 dagen koorts naar een dokter moet gaan.We gaan vroeg slapen en hopen dat Barry hier van opknapt.
Lees verder

Sri Lanka

Kandy

Barry voelt zich nog steeds niet erg lekker en besluit om een dagje uit te rusten in het hotel. Marianne gaat mee met de groep naar Peradeniya Botanic Gardens, een soort Vondelpark in Kandy. Overal zien we jonge stelletjes zitten op de enorme boomstronken, heel leuk om te zien. Het park is prachtig aangelegd, de bomen hangen vol met vleerhonden en we moeten haasten om op tijd weer bij de uitgang te zijn. Hierna gaan we naar het centrum van Kandy om te shoppen. Eerst gaan we naar de supermarkt waar ze zelfs Pringles, Mars en Snickers hebben. We kunnen de verleiding niet weerstaan en de chocola is al op voor de ingang van de supermarkt. Aan de overkant van de straat is een bakkerij waar ze heerlijke broodjes verkopen voor 8 cent per stuk! De magen zijn gevuld en het shoppen kan beginnen. We lopen langs de vele winkeltjes en gaan nog even internetten bij de Koffeepot. 

Op de terugweg naar het hotel vertelt Peter dat we vanavond mee kunnen gaan eten bij een Chinees restaurant en naar de Kandy dancers kunnen. Barry voelt zich nog niet veel beter en we besluiten er een dokter bij te halen. Peter komt nog even informeren hoe het gaat en komt vanavond, na het doktersbezoek nog even langs. Het duurt ruim een uur voordat de dokter er is en na een kort onderzoek constateert hij een voedselvergiftiging. De man spreekt zeer goed Engels en legt ons helder uit welke pillen Barry moet slikken en hoe vaak. Ook legt hij nog even duidelijk uit waarom het geen malaria kan zijn, dit stelt ons toch wel gerust! Na het slikken van de eerste pillen voelt Barry zich al weer iets beter. We lezen en puzzelen nog wat, er komen nog wat mensen langs om te vragen hoe het met Barry gaat en dan gaan we nog redelijk vroeg slapen.

Pinnewela

Barry slikt trouw alle medicijnen en voelt zich goed genoeg om mee te gaan naar het olifantenweeshuis in Pinnewela. Onderweg krijgen we een lekke band en we strandden in een heel klein dorpje waar nauwelijks toeristen komen, we worden dan ook uitvoerig bekeken. Heel toevallig is er een bandenfabriek in het dorpje en er komt iemand helpen om de band te vervangen door de reserveband. Een halfuurtje later kunnen we weer verder en we zijn dan al snel bij het olifantenweeshuis. Als we naar binnen lopen zien we drie olifanten, maar we al gauw worden we weggestuurd en we lopen door een smal straatje naar de rivier. Achter ons aan lopen eerst enkele olifanten, het aantal olifanten stijgt al snel tot ruim 60! Heel indrukwekkend. De olifanten lopen allemaal de rivier in en een gedeelte wordt gewassen door de medewerkers van het weeshuis. De meeste olifanten lopen los en zoeken hun eigen weg in de rivier. We eten in een restaurant met uitzicht op de rivier en we komen dan ook bijna niet aan eten toe omdat we blijven kijken naar alles wat de olifanten doen. Een paar jongere olifanten lopen met elkaar te donderen, enkele grotere olifanten lopen een eindje weg van de groep en eten van de bomen en planten langs de rivier. Na het eten gaan we nog naar beneden om een olifant te aaien en poseren bij een olifant voor de foto. Op de terugweg rijden we langs een aardewerkverkoper en langs de bandenfabriek waar we een nieuwe band krijgen. Ook zien we nog even de lekke band, er zitten drie grote gaten in! ’s Avonds eten we bij een Chinees restaurant met uitzicht over het meer van Kandy. Het eten is niet allemaal even warm, maar het smaakt goed. Barry eet nog steeds niet veel maar al wel weer wat en voelt zich goed genoeg om mee te doen met alles. Bij terugkomt in het hotel nemen we de bar in bezit en met de discman van Amber, Peters boxen en "dj-kunsten" hebben we een hele gezellige avond. We gaan door tot middernacht, want dan wordt Debby 30.

Kandy (II)

Omdat Debby vandaag jarig is hebben we afgesproken om allemaal om 8.15 te ontbijten. Als Debby binnenkomt zingen we en worden de cadeautjes overhandigd! Na het ontbijt gaan we naar de Tempel van de Tand, de heiligste plek van Sri Lanka. Elke dag is hier om 10.00 een processie en hierdoor zien we de tempel echt leven, met al die mensen die bloemen leggen en de trommels die klinken. Heel mooi om te zien en bijzonder dat je hier bij mag zijn als buitenstaander. 

Na een tijdje rondgelopen te hebben, verlaten we de tempel en gaan nog even shoppen met z’n tweeën. De tas van Marianne was kapot gegaan tijdens de heenreis en we moeten nog een tas hebben voor op de terugweg. Kandy is een vrij grote stad en Marianne had eerder al een winkel gezien met sporttassen. Voor een euro of 13 kopen we een ‘echte’ Puma sporttas, vervolgens even internetten bij de Koffeepot waar we deel 1 van ons reisverslag mailen naar familie en vrienden om hen op de hoogte houden van onze belevenissen. Terug in het hotel informeert het personeel hoe het gaat met Barry. Het zal niet de laatste keer zijn. Het personeel is erg attent. Zelfs personeel waarvan we zeker weten ze niet eerder te hebben gezien, vraagt naar de gesteldheid van Barry. 

Linda heeft via de chauffeurs een taart geregeld voor Debby dus gaan we met z’n allen thee drinken en taart eten in de lobby van het hotel. ’s Middags liggen we aan het zwembad te relaxen, terwijl een groep een wandeling gaat doen langs wat tempels in de buurt. We waren graag mee gegaan, maar Barry is toch nog steeds niet helemaal lekker en we hebben geen zin om er onderweg achter te komen, dat het niet gaat. 

Omdat we ’s middags al bij het hotel zijn gebleven, lijkt het ons een leuk idee om ergens anders te gaan eten. Het helpt ook niet echt dat het restaurant niet het beste punt is van dit, voor de rest voortreffelijke, hotel. Samen met Tessy, Amber, Petra, Linda, Frans en Petra besluiten we in Kandy te gaan eten. We laten een taxi komen die eerst 4 personen meeneemt en vervolgens de andere 4 ophaalt. We vragen de chauffeur ons af te zetten bij een goed restaurant en komen terecht bij het restaurant waar de rest van de groep de eerste dag in Kandy al heeft gegeten. Daarom gaan we op zoek naar een ander restaurant. Dit is nog niet zo makkelijk en na enkele restaurants te hebben bekeken, worden we aangesproken door een Singalees die wel een restaurant weet. Hij brengt ons naar Rams, een Indiaas restaurant waar we heerlijk eten op een soort metalen dienblad. Hoewel Barry dus nog steeds niet helemaal lekker is, kan hij wel voor het eerst weer een beetje van het eten genieten. Het restaurant is prachtig versierd, net alsof je in de jungle zit. We zijn trouwens niet de enige Nederlanders in het restaurant. 
br />Als we het restaurant uitlopen staat de man die ons hier heen bracht klaar met wat tuk tuks om ons terug te brengen naar het hotel. We willen echter liever een taxi of een busje zodat we niet hoeven te splitsen in kleine groepjes. We leggen het uit en de man zegt dat hij wat gaat regelen. Hij loopt naar wat mannen toe en hij komt even later terug met een privebusje dat ons terug brengt naar het hotel waar we snel gaan slapen.

Naar Nuwara Eliya

We moeten er vandaag weer vroeg uit, omdat we om 7.30 vertrekken naar het station van Kandy om er zeker van te zijn dat we de trein halen. We zijn ruim op tijd en moeten zelfs wachten voordat we het perron op mogen. Als de trein binnen rijdt, verdringt iedereen zich om zo snel mogelijk binnen te komen. We hebben uiteindelijk een zitplaats en de 4,5 uur durende treinrit begint. De trein zal ons gedurende die tijd ruim 1400 meter hoger brengen, naar het station van Nanu Oya. Het kaartje hiervoor kost nog geen €1,50 per persoon. 

Het uitzicht onderweg is prachtig en we vervelen ons dan ook geen moment. Ook de trein is levendig. De trein is behoorlijk druk en er hangen een aantal mensen uit de ingangen. Er komen verkopers langs met allerlei soorten eten en ook een bandje komt langs in de coupe. Bij anderen in de coupe zitten een stel Belgische vrouwen, die zichzelf ongeveer belachelijk maken met hun gezang. Buiten zien we veel groen, watervallen en lokale bevolking. Naar mate we hoger komen, verandert het klimaat duidelijk. We komen dan eindelijk ook langs de theeplantages en we zien de theepluksters aan het werk. Vanaf het station is het nog een half uurtje naar ons hotel in Nuwara Eliya, the Heritage. Dit landhuis in koloniale stijl heeft grote, hoge kamers die erg sober zijn ingericht. We eten wat in het hotel. 

Dan gaan we naar een theeplantage in de buurt. Hier krijgen we een rondleiding door de theefabriek en zien we nog enkele theepluksters. Ze werken hier een hele dag voor 150 rupee, ongeveer €1,50. Tot slot drinken we nog een kopje thee en gaan daarna terug naar het hotel. Hier eten we ’s avonds ook en gaan daarna vroeg naar bed, omdat we morgen vroeg op moeten.

Sri Lanka

World's end

Om 6 uur gaat namelijk de wekker, snel ontbijten we in het hotel en om 7 uur vertrekken we met z’n 15-en in twee busjes naar Horton Plains, het natuurpark waar Worlds End ligt. Het is hier duidelijk kouder dan in de rest van Sri Lanka. We moeten onze fleece jassen aan! Worlds End is eigenlijk alleen de moeite waard als het helder weer is, omdat je anders nauwelijks uitzicht hebt! Als we het park ingaan is het heel erg mistig en we vrezen dan ook het ergste, het lijkt een verspilling van de €15 entree, een toch vrij fors bedrag hier. We lopen eerst naar een waterval van een meter of 40 hoog, verdeeld in verschillende niveaus. Prachtig om te zien!

Hierna klimmen we weer naar het pad omhoog richting Worlds End. De zon begint al een beetje door te breken en onze gids vertelt ons dat hij in al die jaren dat hij hier gids al enkele keren een luipaard heeft gezien. Helaas komen wij deze vandaag niet tegen, wel zien we nog apen en sambar herten in het park. Als we bij Worlds End aankomen is de lucht aardig opgeklaard en we kunnen wel een kilometer of 60 ver zien. We rusten hier even uit van de wandeling en eten wat bij dit prachtige uitzicht. Terug bij de ingang van het park eten en drinken we nog wat en rijden dan terug naar het hotel. Nadat we ons hebben opgefrist lopen we samen met enkele anderen het dorpje in. Hier zien we fleece truien vanaf €2 en windjacks vanaf €5, veel winkeltjes en het Engelse postkantoor dat erg Zwitsers aan doet. Terug in het hotel vermaken we ons in de bar met warme chocolademelk en we poolen wat, totdat de andere groep nat van Adams Peak terugkomt en de barbecue klaar is. Buiten is een groot buffet opgezet, soep vooraf, veel salades en vlees van de bbq, het hotel is versierd met lampjes en er staan vuurkorven in de tuin. Hierna gaan we weer snel naar binnen, het is buiten toch wel erg fris, en drinken nog wat in de bar.

Ella

De drukste dagen zijn duidelijk voorbij. We kunnen vandaag uitslapen, we gaan pas om 10.00 op weg naar Ella. We stoppen onderweg nog bij een grote hindutempel, waar alles heel kleurig is versierd. 

In het hotel in Ella hebben we een klein, schattig kamertje, waar we slechts 1 nacht verblijven. ’s Middags rijden we naar Bandarawela, waar we bij het Woodlands Network uitleg krijgen over alle soorten kruiden die in de Singalese keuken worden gebruikt. Hierna moeten we zelf aan het werk en bereiden we samen met enkele medewerkers van het Woodland Network een heerlijke, Singalese rice and curry maaltijd, die we naar tradioneel Sri Lankees gebruik met onze handen (de rechter!) op eten. 

Op de terugweg naar het hotel komen we langs een barretje in Ella. Aangezien het hotel niet echt een bar heeft wijst Peter ons op dit barretje. Rond 20.00 gaan we met een groep van 18 man naar het barretje toe en na even in de bar zelf te hebben gestaan leidt de barman ons naar de tuin waar veel meer ruimte is. Hij heeft zelfs een muzikant geregeld en deze man speelt op zijn gitaar wat liedjes uit Sri Lanka en nadat wij voorzingen speelt hij ook enkele nummers van onder andere de Beatles. We vermaken ons met zingen en door de ‘dansers’. Rond een uur of elf gaan we terug naar het hotel waar de poort al dicht zit. Deze gaat al snel open en we gaan slapen na ons reisverslag te hebben bijgewerkt.

Bandarawela

Onze reis is vanwege de oorlog in Irak al vroeg een dag verzet, zodat we via een andere route naar Sri Lanka vlogen. Ook kunnen we hierdoor niet 2 nachten in Ella blijven, zoals oorspronkelijk de bedoeling was, maar verhuizen we naar Bandarawela. We zitten hier in een hotel, dat eruit ziet alsof het aan een Spaanse Costa staat. Op zich wel weer netjes, maar het doet niet echt Sri Lankees aan. 

Nadat we hier zijn aangekomen lopen we het plaatsje even in, richting de supermarkt. Er is verder niet veel open, het is de lokale vrije dag, en we gaan terug naar het hotel waar we nog wat eten. Het duurt heel lang voordat we ons eten krijgen en nog langer voordat we kunnen betalen en hierdoor vertrekken we iets later dan de bedoeling was weer naar het Woodlands Network. 

Bruno neemt ons vandaag mee voor een wandeling. We gaan met een lokale bus naar het beginpunt van de wandeling en we staan als haringen in een ton te wachten tot we er weer uit mogen. Bij het hotel in Ella stond trouwens nog een andere lokale bus, die twee weken daarvoor een ravijn in was gestuiterd. Het was dat na een val van 100m een boom de bus stuitte, anders waren er meer doden gevallen. Het bleef nu bij 9 doden en 35 gewonden. Een echt geweldige gedachte is dat ook weer niet, als we in de bus staan. 

We wandelen langs wat huisjes en zien onderweg veel planten. Terug in het hotel besluiten we niet mee te gaan naar een lokaal restaurant, waar ongeveer de helft van de groep heen gaat, maar in het hotel te eten. Na het eten gaan we nog wat drinken in de slechte karaokebar en ‘genieten’ we van de zangkunsten van anderen.

Sri Lanka

Tissamaharama

Vandaag vertrekken we richting Tissamaharama, kortweg Tissa, van waaruit we een safari zullen gaan maken. We stoppen onderweg nog bij de Ella Gap en bij Rowena Falls waar we genieten van het prachtige uitzicht. De Rowena Falls is een waterval, die uit de berg komt zetten. Mooi om te zien. Net als op vele andere plaatsen waar water is, staan ook hier mensen zichzelf te wassen en de was te doen. 

Ook maken we nog een stop bij een kraampje langs de weg waar we kokosnoten leeg drinken en meloen eten. Aangekomen in Tissa zitten we in een hotel met een prachtig uitzicht over het meer en ’s middags genieten we van het zwembad en de sandwiches. 

Om 18.00 gaan we naar Kataramagama, waar de drie belangrijkste geloven van Sri Lanka, het hindoeisme, het boeddhisme en de islam, op één terrein hun geloof beleiden. Drie maal daags is hier een ceremonie, pooja genaamd. Er worden offers gebracht, kleurrijke groepen dansen en diverse rituelen worden uitgevoerd, waaronder het kapotgooien van brandende kokosnoten. Na een uurtje gaan we weer terug naar het hotel. Op de terugweg blijkt de nederige instelling van de meeste Sri Lankanen nog maar eens, als één van de chauffeurs gevraagd wordt achterin te gaan zitten. Pas na een aantal keer aandringen, gaat hij op de lege plek zitten. 

Terug in het hotel eten we wat van het hier altijd goed geregelde buffet, drinken nog wat met de groep met uitzicht over het meer en rond 23.45 gaan we naar onze kamer.

Bundala park

We zijn al vroeg wakker en omdat ons verteld is dat er krokodillen in het meer te zien zijn, zitten we al vroeg op de steiger van het hotel. We zien echter niks, afgezien van wat mensen die zich aan het wassen zijn. We gaan ontbijten en na het ontbijt gaan we weer even kijken, maar we hebben geen geluk. We gaan nog even naar het dorpje om te internetten en boodschappen te doen en gaan dan weer snel terug om nog even te zwemmen en ons klaar te maken voor de safari. Bij de terugrit volharden we voor het eerst echt in het afdingen, en de vakantie is toch al voor een groot deel om. Alles is ook zo goedkoop, dat je amper durft af te dingen. 

De hele groep gaat mee op safari in het Bundala park, maar we gaan met z’n 10-en niet alleen ’s middags op safari, maar ook ’s nachts. Dit zal gaan betekenen dat we in the middle of nowhere in tentjes moeten overnachten. We zitten, samen met Freek en Debby in de groene jeep, die er beter uitziet dan de andere jeep die meegaat met de nachtsafari. Al snel blijkt dat we de chauffeur met het meeste lef hebben. Want zo snel we in het park zijn, rijdt hij voorop en dwars door alles heen, achter alles aan. Hierdoor staan we iedere keer vooraan. We zijn het park nog niet in, of we staan maar op enkele meters afstand van de eerste olifant. We rijden verder en komen bij een plas waar een olifant staat te drinken, krokodillen in het water liggen en veel vogels in het water staan of dobberen. 

We rijden ruim 1,5 uur rond en zien naast de olifanten, die hier toch de hoofdattractie zijn, ook bijeneters, ijsvogels, pauwen, reigers, ooievaars, lepelaars, pelikanen, ibissen, buffels, makaken, langoeren, krokodillen en landvaranen. We zien 6 olifanten en dat is een goede score. Het blijft onderweg een raadsel hoe de chauffeur al rond-crossend toch elke keer weer de dieren ziet. Wij zien ze meestal echt pas als hij ze heeft aangewezen.

Rond 18.45 verlaten we het park en rijden we naar onze kampeerplek in het Yala reserve, nog een 1,5 uur rijden. Het is al donker aan het worden en de lucht kleurt prachtig rood, oranje en paars en we genieten van het uitzicht als we in de jeep staan. Het is wel langer rijden dan dat we hadden gedacht, maar eenmaal aangekomen op onze kampeerplek liggen er matjes en kussens waar we op kunnen zitten, en is er drinken. Het eten wordt in de tussentijd bereid op twee vuurtjes. We eten rond een uur of tien een heerlijke rice and curry op onze matjes voor de tenten, die ondertussen voor ons zijn opgezet! 

Rond een uur of elf vertrekken we voor de nachtsafari. We hebben weer dezelfde chauffeur en ook nu hebben we weer mazzel: we zien konijnen, wilde katten, hazen, wilde zwijnen, chital herten, een jakhals en nog eens twee olifanten. Eerst eentje zonder slagtanden, maar later jagen we nog achter eentje met slagtanden aan. Het is nog een wat jonger dier, maar in Sri Lanka leven ongeveer 100 wilde mannetjes olifanten waarvan er 6 a 10 slagtanden hebben. Niet iedereen krijgt deze dus te zien tijdens de safari! We horen bijvoorbeeld een verhaal van een aantal Duitsers die een paar dagen eerder twee volledige dagen aan het "olifantje-jagen" zijn geweest en er niet één hebben gezien. 

Terwijl we aan het "olifantje-jagen" zijn is de hemel heel helder. Er is nog geen maan te zien, maar de hemel is bezaaid met sterren, echt schitterend om te zien en we kijken dan ook af en toe even omhoog. Dit fantastisch uitzicht heb je echt niet in Nederland. Rond een uur of 00.30 zijn we terug bij onze tentjes en proberen snel in slaap te vallen, omdat we de volgende dag de zonsopgang mee willen maken en er dus weer vroeg uit gaan.

Naar Tangalle

Om 6.00 staat iedereen al weer naast z’n tent, om de zonsopgang te bekijken. Ook zien we nu dat we naast een meer staan, waar al veel vogels zitten. Het ontbijt is al klaar gemaakt en na het ontbijt gaan we terug richting het hotel. Onderweg rijden we nog een stuk door het park en zien we nog veel vogels, apen en een kudde buffels en runderen. 

Rond 8.30 komen we aan bij het hotel waar we wat drinken, terwijl de rest van de groep ontbijt. We gaan snel douchen om al het stof van ons af te spoelen en onze spullen in te pakken. Om 11.00 vertrekken we weer, richting Tangalle, aan de kust en we willen ook nog wat eten. We maken nog een korte stop in Hambantota, een klein vissersplaatsje, waar veel vissersbootjes op het strand liggen en de golven hard op het strand slaan. 

We rijden daarna door na Tangalle, waar we om 14.00 aankomen bij Palm Paradise Cabañas en zoals de naam al weggeeft, verblijven we hier in cabañas! Na gegeten te hebben, gaan we naar het strand. De zee is erg wild en de golven komen tot aan het hek, rustig op je handdoek liggen is er niet bij! De golven zijn best wild, maar vooral de onderstroom is erg sterk. 

Terug in de cabaña willen we gaan douchen, maar deze doet het op dat moment niet. Dit komt wel vaker voor en daarom staat er een grote ton en een bakje zodat je je hiermee kan ‘douchen’, heel leuk! Even later ontdekken we een huisdier, een kikker zit op de wc-bril! Nog even onze klamboe ophangen en dan gaan we eten. Er is een rice and curry buffet en dit smaakt prima. Na het eten gaan we terug naar onze kamer waar we golven kunnen horen en gaan vroeg slapen, omdat we nog erg moe zijn van de korte nacht tijdens de safari.

Tangalle

Al vroeg wakker, omdat we er vroeg inlagen en na nog even geluisterd te hebben naar de golven staan we op en gaan ontbijten. Vervolgens gaan we even naar Tangalle om te internetten. We sturen deel 2 van ons reisverslag door. Ook gaan we nog even naar de bakker om een viyana roll te halen, broodjes in de vorm van een croissant bestrooid met suiker: heel lekker en weer voor een paar centen! 

Daarna weer terug naar de cabañas. Terug in onze cabaña kleden we ons om en gaan naar het strand. De zee is vandaag nog wilder en er wordt ons dan ook meteen verteld dat we alleen in het midden van de baai mogen zwemmen en absoluut niet in de buurt van de rotsen. We gaan even de zee in, maar gaan al gauw op het strand zitten en genieten van de golven. Hierna ‘douchen’ en lunchen. Hierna gaan we even ping-pongen, maar dat valt niet mee in de hitte, en maken een wandeling om wat foto’s te maken van het strand en het terrein. Dat is schitterend, maar het lijkt ons toch ook weer niet echt wat om hier twee weken te zitten, zoals enkele Amerikanen die we ontmoeten wel doen. Terwijl we de foto's nemen, krijgt Barry nog bijna een flinke kokosnoot op zijn hoofd. De noot valt gelukkig een paar meter van hem af. 

De rest van de dag een beetje gelezen, gepuzzeld en op het terras voor de cabaña gezeten en thee gehaald bij de bar. Rond een uur of 7 wordt de was gebracht, weer helemaal schoon en fris en rond kwart voor 8 gaan we eten. Het eten is niet slecht, maar ook niet best als je ziet wat we hiervoor moeten betalen. Na het eten zitten we nog even in wat relaxstoelen, drinken nog wat en gaan daarna nog even op het terras van onze cabaña bij het kaarslicht zitten, voordat we gaan slapen.

Galle

We zijn weer vroeg wakker en beginnen met het inpakken van onze tassen. We zijn om 8 uur bij het ontbijt om de verjaardag van Resi voor te bereiden, ook nu wordt de stoel weer versierd en er wordt gezongen en cadeautjes uitgedeeld. Vandaag rijden we door naar Ahangama, waar we verblijven in Hotel Club Lanka. Ook voor Resi is een taart geregeld en voordat we naar Galle vertrekken, drinken we koffie en thee en eten de taart. 

Rond twee uur komen we aan in Galle, een plaats waar nog veel terug te vinden is uit de tijd van de Nederlanders, die hier ooit geweest zijn. We drinken en eten wat in het Old Dutch House, waar we zelfs de vlag van Willem-Alexander en Maxima zien. Hierna lopen we naar de Groote Kerk, maar we mogen er niet in vanwege renovatie-werkzaamheden. Via de uitgang van het Fort lopen we langs de rotonde naar de Laksala shop, een souvenirwinkeltje waar je niet kan afdingen. Deze winkels zijn namelijk van de overheid, maar je kan hier heel veel leuke souvenirs halen tegen bodemprijzen. We kopen een boeddhabeeldje, een stuk of 20 cocktailprikkers met olifantjes en 3 sleutelhangers (ook olifantjes) voor nog geen €9! We lopen nog verder het centrum in om te kijken voor meer souvenirs, maar we vinden niet echt wat leuks meer. 

We lopen naar de vuurtoren en een stuk over de stadsmuren. Op een van de bastions staan een hoop Sri Lankanen en omdat we allebei erg lang zijn voor Sri Lankaanse begrippen, en de enige buitenlanders zijn, zijn we een bezienswaardigheid. Twee meisjes willen samen met ons op de foto. Waarschijnlijk om te laten zien aan anderen hoe lang wij wel niet waren. We komen langs een veldje, waar wat meisjes aan het korfballen zijn. 

Verderop komen we weer iemand tegen die ons dingen probeert aan te smeren. Het gaat met de truc dat er een kaartje vertaald moet worden. Als we echter aangeven, dat we alleen op de plaats waar we de man tegenkomen het kaartje vertalen, verdwijnt hij. Even later komen we Frieke tegen, ze vertelt ons over een eco-winkeltje dat ze heeft gezien en samen met haar gaan we er even heen. We kopen wat kruiden en drinken samen met Frieke wat bij het naastgelegen restaurantje. Wanneer Marianne naar binnen loopt, ziet ze dat dit gewoon een huiskamer is en de familie heeft wat tafeltjes en stoeltjes extra neergezet om mensen te kunnen ontvangen. 

We verzamelen bij het Akersloot bastion en gaan terug naar het hotel waar we nog snel even het zwembad induiken. Het water is erg warm, dit is in het begin wel lekker, maar het blijft warm en van afkoelen is dan ook niet echt sprake. Nog even douchen en de klamboe ophangen en om half negen schuiven we aan tafel. 

Na het eten trakteert Resi op cocktails wat de enige ober die dit kan erg veel drukte oplevert. Hij vertelt ons dat hij jaren heeft gewerkt in een hotel in Abu Dhabi en heeft daar het vak geleerd. De andere obers in het hotel spreken drie woorden Engels, glimlachen bij alles wat je zegt en werken alles behalve efficiënt. De ‘cocktail’ ober ergert zich hier dan ook aan en het verbaast ons wanneer we op het evaluatieformulier ook gevraagd worden naar de efficiency van de medewerkers. Het duurt even maar dan heeft ook iedereen een cocktail en toosten we op de leuke vakantie die helaas al weer bijna voorbij is. Rond half een gaan we naar onze kamer en vallen al snel in slaap.