Angkor valt in het Water

Vrijdag zijn we dus een beetje in Kratie gaan rondlopen. Een klein Cambodjaans stadje, zonder heel veel bezienswaardigheden, maar daardoor juist een keer een leuke afwisseling. De markt die we daar bezoeken is de leukste markt die we tot nu toe zijn tegengekomen. Echt een markt, met groente, fruit, vis, maar ook keukenbenodigdheden en veel kleren. Verder niet al te veel gedaan, lekker aan de Mekong gezeten en genieten.

Zonsondergang MekongZaterdag door naar Kampong Cham, een beetje vergelijkbaar met Kratie, maar dit keer wel een paar bezienswaardigheden een tikje buiten het plaatsje. Er is een park rond twee bergen (met de namen Mannenberg en Vrouwenberg) en een tempel schijnt de moeite waard te zijn. Beide bezienswaardigheden zien we echter niet, want Marianne voelt zich niet zo lekker. 's Ochtends wakker geworden met een misselijk gevoel en dat gaat niet echt weg. Als ze ligt of zit (in de bus bijvoorbeeld) gaat alles redelijk, maar inspanning is lastig en de gedachte aan eten maakt misselijk. We kunnen maar twee dagen in de kamer blijven in het hotel en hebben ook niet zo'n zin om er nog langer te blijven, dus na twee dagen van veel tv kijken en weinig doen gaan we maandagochtend door naar Siem Reap.

Siem Reap

We gaan weer met de lokale bus. Veel meer ruimte dan in een mini-van en ook nog eens veel goedkoper. Enige nadeel, het duurt wat langer. Maar goed, we hebben de tijd. In de loop van de middag komen we in Siem Reap aan en met een tuk-tuk gaan we naar een hotel toe. Marianne voelt zich langzaam aan weer beter, maar eet nog steeds erg weinig en kan dus niet echt aansterken. We kopen toch maar een 3-dagen pas voor Angkor. Mr Meth, die ons ook naar het hotel heeft gebracht, brengt ons rond 16:30 naar het verkooppunt. Met een pas mag je alvast wel de zonsondergang bekijken op de Phnom Bakbeng. Het is een stukje lopen, en dat is nog wel lastig voor Marianne, maar vanaf de top heb je een mooi uitzicht op Angkor Wat tijdens de zonsondergang. We gaan na een ruim uur boven weer naar beneden en gaan op tijd naar bed, vroeg eruit.

Veel toeristen bij Angkor WatVanochtend ging de wekker namelijk om half zes. We willen, net als heel veel toeristen overigens, vroeg bij Angkor Wat zijn voor de zonsopkomst. Het is echter behoorlijk bewolkt en het is maar goed dat we er niet nog een uur eerder uit zijn gegaan. Angkor Wat is behoorlijk groot en dat valt Marianne niet mee. Barry verkent grote delen in z'n eentje, terwijl Marianne uitrust. Als we rond 8 uur teruglopen naar Mr Meth is het inmiddels gaan regenen. We ontbijten nog in de buurt van Angkor Thom, de oude hoofdstad van het rijk, maar besluiten daarna maar terug te gaan naar het hotel. Marianne is te zwak om nog door te gaan. Ondertussen is het nog harder gaan regenen en we komen met natte broeken aan bij het hotel. Even wat spullen pakken en dan door naar een kliniek, waar een arts Marianne wat medicijnen (antibiotica) voorschrijft. We hopen dus dat het de komende dagen weer beter gaat met Marianne, het is langzaam aan wel vervelend aan het worden. Morgen gaat Barry maar in z'n eentje naar het Angkor terrein en hopelijk kan Marianne donderdag weer mee en anders moeten we nog maar wat langer blijven. De medicijnen lijken in ieder geval aan te slaan, maar Marianne wil geen risico lopen en eerst een dagje op krachten komen.