En toen stond de bus stil

Terug bij het hotel regelen we inderdaad vervoer naar Battambang en we lopen 's avonds nog een beetje rond op de markt, eten wat en gaan vroeg slapen. De dagen op het Angkor terrein zijn best zwaar.

Vrijdag de 13e alweer. We moeten bij het hotel worden opgehaald, maar als we iets na zevenen inmiddels al een tijdje aan het wachten zijn, belt de manager maar eens naar de busmaatschappij. We hebben de pickup blijkbaar gemist, zo wordt ons verteld. Even later lopen we maar naar het kantoortje, dat maar iets verder op is. Als de manager van het hotel dat nou even meteen zegt. We rijden naar het busstation, stappen daar over en komen vervolgens weer terug bij hetzelfde kantoortje. Niets verbaast ons inmiddels meer. De reis vervolgt echter voorspoedig en rond het middaguur, een uur eerder dan verwacht, komen we aan in Battambang. Al snel hebben we onderdak in het Royal Hotel, dat een mooiere naam heeft dan de kamer is, maar het is ook weer niet slecht. Na de lunch lopen we wat door de tweede stad van Cambodja. Eerst komen we langs het station, een klein gebouwtje waar de klok al jaren op 8.02 stil staat. Treinen lijken er niet te rijden. We lopen via een tempel naar het lokale museum. Erg klein, erg vol en niet erg bijzonder. 's Avonds eten we bij White Rose (op de menukaart hebben ze Write Rose staan) en dan weer terug naar hotel.

Pepsi flesjesZaterdag huren we fietsen en gaan rond de stad wat fietsen. Eerste stop bij een Wat in de buurt van het hotel. Daar blijkt Marianne d'r fiets geen sleutel van het slot te hebben, en terug bij het hotel hebben ze geen vervangend slot. Dan maar een beetje op de fietsen letten. We steken de rivier over, op zoek naar een oude Pepsi-fabriek. De Lonely Planet heeft op de kaart een pijl staan waar het ongeveer moet zijn, dat blijkt echter de verkeerde kant van de rivier, dus na een paar kilometer fietsen keren we maar weer terug om over de andere oever verder te fietsen. We fietsen eerst tot aan een plaatsje verderop, drinken daar wat en dan weer terug. Dan komen we langs de Pepsi-fabriek, waar nog duizenden oude flesjes staan, van rond 1975 toen de productie plots stil kwam te liggen. We fietsen verder, gaan door Battambang heen op zoek naar een bamboe-treintje. Helaas niet te vinden, of inmiddels niet meer in gebruik, we fietsen dus maar terug. 's Avonds lopen we nog wat over de markt en na het eten gaan we Manchester United - Liverpool kijken, hier al maanden aangekondigd op TV als Mega Red War Day.

De bus na het ongelukZondag gaan we verder, op naar de hoofdstad Phnom Penh. Om 8 uur moeten we worden opgehaald, het wordt 8:25, terwijl de bus op 8:30 zou moeten vertrekken. Dat wordt dus ook wat later, nog een stop in Battambang en dan op weg naar Phnom Penh. We zijn nog geen half uur Battambang uit of de chauffeur blijkt het nodig te vinden om op een bruggetje een naar links uitwijkende truck en bus rechts in te halen. Of hij het nu niet of te laat ziet weten we niet, maar een paar meter verderop knallen we met redelijke vaart op een stilstaande takeltruck. De hele linkerkant van de voorkant van de bus is ingedeukt. Iedereen wil in enige vorm van paniek de bus uit en eenmaal buiten blijkt de buschauffeur enige tijd buiten bewustzijn te zijn. Hij komt weer bij en kan even later met de ambulance worden afgevoerd. Wij, en alle andere passagiers, hebben helemaal niets. Nog geen schrammetje, alleen de schrik. We worden nog ondervraagd door iemand van de politie en even later kunnen we met een nieuwe bus verder. De rest van de reis gaat voorspoedig, maar bij elke toeter- of remactie van de chauffeur kijkt bijna iedereen toch op of er niets aan de hand is. Rond 15.30 uur komen we aan en we lopen naar het Narin 2 guesthouse. Voor een paar dollar hebben we een kamer met fan, koud water, maar met TV. De rest van de dag doen we weinig meer, eerst een beetje bijkomen van de knal.

Maandag gaan we vroeg er uit. We gaan lopend de stad verkennen. Nog voor 7:30 zijn we op weg naar het Koninklijk paleis en de Zilveren pagode. Het terrein doet wat aan als van het Koninklijk paleis in Bangkok, wel wat kleiner allemaal. Maar zeker niet minder mooi. De ontvangsthal van het paleis is fantastisch en ook de Zilveren pagode moet erg mooi zijn. De pagode ontleent zijn naam aan de 5000 zilveren tegels op de vloer, maar er zijn er helaas maar een paar te zien. De rest is afgedekt ter bescherming. Daarna ontbijten we bij de Foreign Correspondent Club, wel wat duurder, maar erg lekker. Via een tempel lopen we naar het Nationale museum. Hier staat veel van de beelden die op het Angkor terrein zijn gevonden, erg mooi om te zien. We lopen rond 12:30 naar het Onafhankelijksheidmonument en gaan daarna lunchen bij The Shop, waar ze erg lekkere broodjes hebben. Via een klein winkelcentrum lopen we naar de centrale markt (Psar Thmei) en lopen het aparte gebouw door. Via het treinstation, dit keer wel wat groter, lopen we naar de enige heuvel van Phnom Penh (vertaald: de heuvel van Penh). Op deze heuvel staat een pagoda waar een Madame Penh vier Boeddha's heeft gehuisvest. Via de rivier lopen we terug naar het guesthouse.

Vandaag was, na de erg leuke dag van gisteren, een wat serieuzere dag. Met een tuk-tuk gaan we rond een uur of 9 op weg naar het Tuol Sleng museum. In de twee schoolgebouwen daar was ten tijden van Pol Pot en zijn Khmer Rouge een gevangenis, Security Prison 21 (S21). Tussen 1975 en 1978 zijn er zo'n 17000 mensen gevangen geweest. We lopen er rond in de oude cellen en zien vele foto's van de mensen die er gevangen hebben gezeten. Een aantal daarvan ook nadat ze doodgemarteld zijn. Erg indrukwekkend. Erg is ook nog een film te zien over een vrouw die haar 2 kinderen er heeft verloren. Een uur of 11:30 gaan we met de tuk-tuk verder naar de Killing fields of Choeung Ek, waar de gevangenen van S21 heen werden vervoerd en daar werden geexecuteerd. Er zijn 129 massagraven gevonden op het terrein, waarvan er 43 niet aangeraakt zijn. Uit de overige zijn restanten van bijna 9000 mensen gevonden. In een monument zijn ongeveer 8000 schedels te zien. Na deze stop gaan we weer terug naar het guesthouse, waar we de visa voor Vietnam regelen. Vrijdag zullen we daar heen gaan, tot die tijd blijven we nog een paar dagen in Phnom Penh.

Tot in Vietnam!

Lees verder